new year 2018 Dromen | Hoopvol Afrika

Ambassadeurs van Vrede

Ambassadeurs van Vrede

Beersheba vormt in Senegal een stukje Eden temidden van de woestijn. Niet alleen omdat het zoveel groener en rijker is dan de velden eromheen. Maar vooral omdat studenten die het trainingsprogramma doorlopen zich vaak ontpoppen tot ware ambassadeurs van Hoop en Vrede.

Neem oud-student en kleine boer Benoit (niet op de foto) die van God een droom kreeg met specifieke aanwijzingen om zijn tomatenplanten te beschermen tegen ongedierte. Na een gebed om wijsheid verscheen op een nacht iemand in zijn droom die hem een lokale plant (Puftan) aanwees en vertelde dat hij deze als ongediertebestrijding kon gebruiken. Hij werd wakker, bad en sliep verder. Later in de nacht kreeg hij dezelfde droom en dacht: dit moet een boodschap van God zijn!

De volgende dag nam hij wat Puftan bladeren, stampte deze fijn en mengde ze met water. Het ontstane brouwsel gebruikte hij om één tomatenplant mee te besproeien om te zien wat er zou gebeuren. Twee dagen later leek de plant nog steeds gezond, zonder zichtbare bijverschijnselen. Benoit besloot zijn hele veld te besproeien en de invasie van motten die zijn planten aanvielen, viel stil. Sindsdien staat zijn veld er gezond bij, temidden van gehavende velden.

Het vergt veel moed om binnen de Afrikaanse cultuur af te wijken van de ‘normale, meest genomen route’. Benoit nam een groot (financieel) risico in de ogen van mensen. Zijn vorige twee oogsten waren, ondanks alle inspanningen, door gebrek aan regenwater en een aanval van duizendpoten mislukt. Maar toch zette hij door, omdat de droom van God alles in een ander licht plaatste.

Gisteren mochten ik en mijn camera getuige zijn hoe God niet alleen land herstelt, maar ook een hele gemeenschap. De beste vriend van Benoit, Ernest, werd gevraagd om zich als dominee en veldwerker te vestigen in een klein dorp. Eens kende dit dorp mooie velden, maar toen hij aankwam was daar niets meer van over.

Door het toepassen van eenvoudige technieken (geleerd op Beersheba) – drip irrigatie buizen begraven in de grond zodat muizen deze met rust laten en heel veel compost en bedekking van de grond – en een goed doordacht plan kwam een ware transformatie op gang. De bloeiende velden hebben aantrekkingskracht op de mensen om het dorp heen. Velen komen een kijkje nemen bij de rijke velden en met zonnebloemen versierde paden en veranderen ook hun methode van boeren.

Vol passie leidt Ernest de bezoekers in zijn droomtuin rond. Bij elke hoek of gewas hoort wel een anekdote. Ook zwermen er altijd jonge kinderen om hen heen en leidt hij op natuurlijke manier de jonge generatie op tot vredestichters. Goed voorbeeld doet volgen. Ik sluit me graag aan. En jij?

Dromen met God

Dromen met God

Van jongs af aan leren wij – als het goed is – te dromen. De toekomst ziet er rooskleurig uit en de mogelijkheden lijken oneindig. Helaas gaat dit gedachtengoed vaak niet in West-Afrika op. Al jong leert men hier te over-leven en zijn/haar dromen te laten voor wat ze zijn. Als je al hebt leren dromen.

Heel vaak krijgen we als standaard antwoord op de dromen-vraag dat men geen (niet genoeg) geld heeft om deze te realiseren. Creativiteit wordt beperkt tot het wel of niet hebben van budget. Zonder daarbij verschillende mogelijkheden te onderzoeken en God te betrekken in de verlangens van hun hart. Door onze vrienden te prikkelen proberen we hen anders (outside the box) te laten denken. Gewoon omdat het kan 🙂

Het doet me dan ook goed om dit jaar te zien hoe verschillende vrienden een sprong in het diepe wagen, door hun dromen om te zetten tot realiteit. Een vriendin is een winkeltje aan huis begonnen, omdat God haar heel duidelijk maakte wat de oplossing zou zijn voor haar financiele zorgen. Tijdens stille tijd wees Hij letterlijk de plek voor haar winkeltje aan, al duurde het even voor zij en God op één lijn zaten 🙂

Eén jonge vriendin, waar we al jaren mee mogen optrekken, zet hoog in. Al heeft ze thuis nooit leren dromen, is ze nu bezig met een inhaalslag. Gods verandering in haar is zo zichtbaar – ze heeft momenteel een aanstekelijke lach – dat mensen om haar heen zich afvragen wat er gebeurd is. Ze wil nu onderzoeken of haar verlangen om onder kinderen met een oorlogsverleden te werken, werkelijkheid kan worden. Zij gelooft er in en wij met haar. Als God je op een plek wil hebben, zal Hij de deuren openhouden ~ als een gentle man.

In een gesprek op de markt vertelt ze me dat Hij haar heel duidelijk heeft laten zien dat haar moeilijke verleden tot Zijn eer mag worden ingezet. Dat bepaalde dingen niet zonder zijn medeweten plaatsvonden en ter vorming waren voor later. Verschillende bijbelverhalen zijn het afgelopen jaar echt tot haar gaan spreken, omdat een diepere laag aan haar bekend is gemaakt. Superbemoedigend om hier getuige van te mogen zijn!

Van de week mocht ik even met haar optrekken om foto’s te maken van haar werk op de crêche. Het verbaast me hoe rustig alle verantwoordelijken blijven met het soms oorverdovende geluid van een grote groep luidruchtige kinderen. Er wordt wat afgehuild, omdat het pas de tweede week ‘school’ is voor velen en het overgrote deel liever bij mama is …

Een meisje raakt m’n arm aan en later mijn haar terwijl ik wacht op het geschikte fotomoment. Ze krijgen nu eenmaal niet vaak een blanke vrouw met fotocamera om haar hals op bezoek 🙂 Het is een hele uitdaging om het klasseleven van de allerkleinsten goed vast te leggen. Men is continue in beweging en er loopt altijd wel iemand door het beeld. Ik besluit om dezelfde houding als de verantwoordelijken aan te nemen: gewoon blijven lachen en blijven proberen.

Een vrolijk hart is (nu eenmaal) een goed medicijn”, aldus Spreuken 17:22 … Op die manier komen we er wel …