new year 2018 Senegal | Hoopvol Afrika | Page 2

Hemelse Blik

Hemelse Blik

Het woord waarop ik me in 2017 meer wil richten (zie vorige Blog) is: ZIEN in de diepere zin van het woord. De wereld meer en meer bekijken door geestelijke ogen. Langer stilstaan bij de dingen die ik waarneem om me heen en welke effecten deze hebben in mijn / het leven.

Fotografie is een middel om de wereld om je heen beter in je op te nemen, het mooie te ontdekken in het leven van alledag. Het was dan ook een goed moment om door mijn foto collectie van 2016 te bladeren en een top 5 samen te stellen. Met daarbij een korte uitleg om de context tot leven te laten komen.

Crabhunting1. Crab hunting – India

Mijn reis naar India in 2016 zal ik niet snel vergeten … Een eerste reis naar een onbekend land zet al je zintuigen op scherp en er vallen zoveel nieuwe dingen in een vreemde cultuur te ontdekken. Tijdens een avondwandeling op het strand kwamen we deze vader en zoon tegen die samen op krabben aan het jagen waren. Hij maakte het bijna een spelletje voor hem en zijn zoon, terwijl het vissersleven echt aanpoten is en vaak maar weinig vast inkomen biedt voor zijn gezin.

2. Cross-ed – SenegalCross-ed

Begin januari 2016 mocht ik twee dagen optrekken met een team oogartsen die staaroperaties in Senegal kwamen uitvoeren. Temidden van alle hectiek vond deze vrouw een moment van rust voordat zij de operatiekamer binnen zou stappen. Een kruis markeert het oog dat de dag behandeld dient te worden. Die dag heb ik zoveel blijde gezichten gezien, terwijl vele mensen weer (hemels) Zicht terug kregen.

3. Healing scars – MaliHealing scars

Een genezing van heel andere orde wordt in deze foto in beeld gebracht. Het zijn vaak niet zozeer de zichtbare wonden (jongen rechtsvoor), maar de onzichtbare littekens die om genezing vragen. Afgebeeld in de achtergrond is een Malinese vriendin die jaren Gods Vaderliefde voor haar niet ten volle kon omarmen. In 2016 mochten we een radicale verandering in haar zien en bezochten we samen zieke kinderen en hun ouders om Hoop door te geven.

4. Beach boys – GhanaBeach boys

Eind 2016 stond er ook een reis naar Ghana op het programma – een geweldig mooi land. Voor m’n ogen openbaarde zich een strand scene die even mijn adem wegnam: de zee, kleurrijke boten en huizen langs de kustlijn liepen zo perfect in elkaar over. Daarnaast roept de zee vaak een gevoel van rust en vrede bij me op.

5. Reading is fun – MaliReading is fun

Ik ben altijd te porren voor een bezoek aan een Afrikaans dorp. Je weet nooit wat je te wachten staat en wie je mag ontmoeten 🙂 Eind 2016 had ik het voorrecht om mee te gaan tijdens een uitdeelactie van schoenendozen van de Barmhartige Samaritaan (SP). Maanden later kwam ik in een dorp waar soortgelijke stripbijbelverhalen werden uitgedeeld. De vreugde op de gezichten van de kinderen nam me weer even terug naar mijn tijd met SP eerder dat jaar. Het is superbelangrijk om tijd door te brengen met kinderen, waar dan ook. Wanhoop kan daardoor soms omgezet worden in Hoop.

Bekijk meer foto’s op mijn Flickr page.

Verspreiding van Licht

Verspreiding van Licht

Afgelopen week mocht ik mezelf een bijzondere opdracht geven. Eentje die wel past binnen het hart van de Decembermaand. Al vielen er helaas geen sneeuwvlokken uit de hemel om het geheel nog wat sfeervoller te maken 🙂

Afgelopen maanden kreeg de ‘Hope for Tomorrow’ serie uit Mali en Senegal een bijzondere plek in de zaal van de Parousiagemeente Zoetermeer. Elke foto was voorzien van een eigen achtergrondverhaal en fotodoel (zie avonturiers.nl). Ook mocht ik er een Pay It Forward (Geef het Door) actie aanhangen, waarbij zowel koper en/of ontvanger als geportretteerde konden delen in de vreugde. Van de week mocht ik een eerste bezoek brengen aan één van de geportretteerde, de leider van het opvangcentrum voor Talibé (Koran) leerlingen …

Overhandiging fotoGewapend met een geprinte foto, een envelop met de helft van de verkoopopbrengst gingen we op ons doel af. Naast het brengen van een onverwachts cadeau, wilde ik ook graag de diepere betekenis (Gods liefde voor alle mensen geeft Kracht en Hoop) achter het project overbrengen. Niet zo heel ingewikkeld bij dit eerste bezoek, omdat ik de ontvanger persoonlijk ken en hem enkele jaren geleden mocht portretteren voor de fotorubriek ‘Geloof en Handen’:

Mijn werk met de Talibé (leerlingen van de Koran) is me door God gegeven. Deze kinderen hebben verzorging nodig, vreugde, maar bovenal de Vaders liefde. Ze wonen niet bij hun ouders en missen dit alles.

Door hen te vertellen over Jezus, bieden we hen hoop, nieuw leven. We geven hen niet eenvoudigweg te eten, maar maken hen ook bekend met Bijbelse principes, door middel van spel. Jezus houdt heel veel van kinderen, Hij is mijn grote voorbeeld!

Dat niet alle ‘fotomodellen’ zo makkelijk op te snorren zijn bleek bij mijn volgende zoektocht…

Ik ging op zoek naar de kleermaker met schapen (Tailor and his sheep) die ik mocht vastleggen. Zou hij nog werkzaam zijn na ons fotomoment van drie jaar geleden? En zo ja, hoe zou hij reageren op ons verhaal? Een beetje spannend vond ik het bezoek wel, omdat het soms lastig is om bepaalde concepten (Pay-It-Forward) op een heldere manier over te brengen.

Een eerste bezoek aan het atelier waar hij werkzaam was leverde niet echt iets concreets op. Hij werkte er inmiddels niet meer en de kleermaker die we ontmoette bleef wat op de vlakte toen we vroegen of hij hem kende. Wellicht was hij bang dat de jongeman in kwestie in de problemen zat en was hij om die reden niet zo happig om mee te werken. Ook de eigenaresse van de naaishop bleek op reis te zijn.

Na veel praten riep de kleermaker de dochter van de eigenaresse erbij en zij herkende de jongeman wel die afgebeeld stond op de foto. Ze wist ons ook te vertellen dat het ene schaap op de foto inmiddels niet meer leefde en de andere was verkocht. Een telefoonnummer had ze helaas niet voor ons. Of we morgen – als God het wilde 🙂 terug wilden komen om met haar moeder verder te praten.

De volgende morgen ging mijn collega terug en wist naam en telefoonnummer van ons fotomodel te achterhalen. Ook was hij nog wel in de buurt werkzaam als kleermaker, maar ze wist niet precies waar. Na enkele pogingen hem te bellen en na het sturen van een sms-bericht hebben we hem nog niet gevonden. Dingen gaan nu eenmaal langzamer en met meer moeite gepaard hier in Afrika. Ik bemoedigde mijn collega en mezelf dat mooie dingen niet vanzelf komen en dat dat ook een avontuurlijk tintje aan de zoektocht geeft 🙂 We zullen de Hoop niet opgeven onze man te vinden.

Achtergrond info foto expositie
“Afrika wordt vaak in de westerse media neergezet als het continent waar alles mis gaat en niets lijkt te werken. Voorbeelden zijn: de aanhoudende aanslagen in het Noorden van Mali, droogte, het afval probleem, honger en armoede, kinderuitbuiting, grootschalige corruptie etc.

De uitdagingen waar Afrika voor staat zijn niet te ontkennen, maar er zijn vele dingen die we als westerling van Afrikanen mogen leren. Zo staan in Afrika relaties centraal en daar wordt ruimschoots tijd voor genomen. Ook de veerkracht en het doorzettingsvermogen is groot. Op creatieve wijze probeert een Afrikaan elke dag weer brood op de plank te krijgen. Dood en leven staan ook evenwichtiger tot elkaar, omdat iedereen er nu eenmaal mee te maken krijgt.

Ewien: “we hebben in Afrika met meer humor naar onszelf leren kijken en staan daardoor opener in het (Afrikaanse) leven.”

Video Marathon

Video Marathon

De afgelopen twee weken kon ik met de geschoten beelden van mijn Samaratian’s Purse week aan de slag en heb ik dus veel tijd in mijn montage studio doorgebracht. Er moesten maar liefst 7 video’s in zeer korte tijd geproduceerd worden. Ik werd echter weer helemaal happy van alle blijde kids footage 🙂

Als je me vooraf had gezegd dat het mogelijk was om 7 video’s in zo’n korte tijd te maken, had ik je wellicht uitgelachen. Maar goed, met God zijn alle dingen mogelijk.

Met de groep Canadese dominee’s bevonden we ons in inspirerend gezelschap. De sfeer was bijzonder goed en dat uitte zich met name in de lange busritten die we dagelijks maakten. Mijn foto- en video dominee / maatje (zie foto) bijvoorbeeld kwam altijd wel met onverwachte dingen op de proppen. Toen we bijvoorbeeld een bus vol kids met schoenendozen hadden (we brachten ze thuis), zette hij in: “Jeff is fun – Jeff is awesome – The world is a better place with Jeff”. Het was grappig om te zien hoe de kids hem feilloos probeerde na te zingen. Totdat ze bij de laatste zin kwamen, die was toch wat te ingewikkeld. Tot hilariteit van de groep 🙂

Naast een lolletje met z’n allen lieten de dominee’s ook hun hart zien. Elke ochtend begonnen we de dag met het zingen van aanbiddingsliederen en een persoonlijke overdenking. Voor velen was het de eerste keer in Afrika en dat maakte diepe indruk. Iedereen pinkte een traantje weg toen ze zagen hoe vreugdevol en ijverig de kinderen geleerde bijbelverzen en liederen aan hen voordroegen.

Tijdens deze dagen heb ik wel weer gezien hoe belangrijk team werk is. Iedereen droeg een steentje bij aan het verzamelen van de juiste beelden. De één droeg mijn videotas, de ander boog zich om mijn veter te strikken, weer een ander zorgde ervoor dat ik voldoende water binnenkreeg! Al deze momenten samen geven een grotere motivatie om ieders persoonlijke video nog mooier in elkaar te zetten. Opdat de dominees op hun beurt in de kerken waar ze over hun reis vertellen, krachtige beelden hebben om hun verhaal te ondersteunen. Missie geslaagd!