new year 2018 Voor de Hollandse buis | Hoopvol Afrika

Voor de Hollandse buis

Voor de Hollandse buis

Gisteren sloten we de week af met een gezellige maaltijd bij Afrikaanse vrienden. Ieder bracht zijn deel in, wij namen een salade mee en koude frisdrank (pops). Half luisterend / kijkend naar christelijke muziek op de t.v. genoten we van elkaars gezelschap. Laten we nu het laatste uur van de avond nog voor een aangename verrassing komen te staan…

Maar eerst de salade. De afgelopen dagen ben ik onze rots in de branding – onze hulp in de huishouding met een mooi woord – weer steeds meer gaan waarderen. Wat hij niet allemaal (ongemerkt) voor ons doet! En dan is hij nog maar twee dagen met verlof…

Zoals velen van jullie weten, ben ik geen keukenprinses. En dat lijkt zich extra uit te vergroten hier in Mali. Voor een salade ga je eerst naar de markt om  salade, tomaten en komkommers uit te zoeken. Op zich al geen makkelijke opdracht, wanneer er zo’n tien dames smachtend klaarzitten om allemaal iets voor je te willen betekenen. Intern conflict…bij wie koop ik vandaag? Uiteindelijk koop ik vaak bij meerdere vrouwen, al is het alleen maar om ze te vriendin te houden :]

Vervolgens rij ik al zwetend weer naar huis. Om vervolgens alle gekochte spullen in water met een druppeltje Javel (vergelijkbaar met chloor) te laten weken. Dit weken duurt overigens niet een paar minuten, ik gok altijd maar dat na 15 minuten weken al ongewenste ‘germs’ mijn groenten hebben verlaten.

Sja, en dan rijst de vraag “Wat doe ik er zoal in?”. De variëteit de we in Nederland hebben mogen smaken, kennen we hier niet. Al wil ik overigens helemaal niet klagen, want onze Malinese collega’s en vrienden doen het met veel minder dan wij. Zij komen vrijwel nooit in een supermarkt, terwijl wij de luxe hebben om spullen mee te (laten) nemen vanuit Bamako.

En dat werd weer duidelijk toen ik opmerkte hoe ze van de salade + saus zaten te smullen. Het eten werd letterlijk overgoten met deze lekkernij :] Zelfs onze Malinese vriend – die beweerd niet van groenten te houden – at met smaak en gaf zijn complimenten. Reden temeer om wat vaker door het wat moeizame ‘salade-maakproces’ te gaan…

Op een gegeven ogenblik werd er van tv kanaal gewisseld en vroeg mijn vriendin of dit toevallig Nederlands was? Een Nederlands kanaal in Mali? Als onderdeel van het gratis kanalenpakket? Wauw, wie had dat kunnen bedenken.

Tot onze verbazing was het daadwerkelijk een Nederlandse zender. De eerste paar minuten moesten we hard lachen, omdat ze programma’s lieten zien uit het jaar 1992. Wat een verschil met nu, de kleding, de soort programma’s etc. Later bleek dit ter ere te zijn van een boek met de titel “60 jaar Televisie in Nederland”.

Na afloop, keken we nog een aflevering van “Knevel & Van den Brink (K&vdB)” en vertaalden we een en ander voor onze vrienden. Dat gaf leuke stof tot nadenken en bepraten. Het verschil tussen Nederland en Mali lijkt dan ineens zoveel groter. En dan te bedenken dat we in Nederland nog nooit een hele aflevering K&vdB hadden bekeken.

Grappig hoe je op bepaalde momenten opeens heel chauvenistisch kunt zijn 🙂 Hoe ontspannend het is om iets te kunnen kijken in een taal die je zo bekend is! Geen vermoeiende vertaalslagen die automatisch plaatsvinden in je hoofd. Heerlijk!

Anco zal vaker terugwillen voor het smakelijke, gekruide eten dat onze vrienden ons voorschotelden. Ik voor een avondje, ontspannen Nederlandse tv :]

Tagged with
Anco en Ewien
This post was written by
... delen beiden een passie voor God, reizen, jongeren en techniek. Binnen hun eigen vakgebied zetten zij zich breed in, waar mogelijk in nauwe samenwerking met de lokale Afrikaanse kerk en jongeren ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *