skip to Main Content
Teriya Bugu 2012

Kunst van het dromen

Afgelopen weekend trokken we er met vrienden op uit om Anco’s verjaardag alvast te vieren. Als locatie kozen we Teriya Bugu, een natuur resort waar je je echt even ‘in the middle of nowhere’ waant. Heerlijk even anoniem genieten, zonder telefoon, internet of vragende mensen aan je deur :]

Zittend op een schommelbank, uitkijkend over het water (zie foto), kwamen allerlei onderwerpen ter sprake. Eén daarvan was dromen en de hoop die je daaruit put. Ook als een droom geen werkelijkheid wordt. Wat is een leven zonder dromen?

In Afrika (lees: Mali) wordt je (als kind) niet aangemoedigd om te dromen. Je leeft nu eenmaal bij de orde van de dag, het is al moeilijk genoeg om vandaag te overleven. Laat staan te dromen over een mogelijke verandering, ommezwaai in je leven! En als je al aan een radicale ommezwaai denkt, is deze vaak onrealistisch. De taxi chauffeur die denkt in Europa een gouden berg bij elkaar te kunnen rijden.

Het niet willen of kunnen dromen komt natuurlijk niet alleen bij de Afrikanen voor. Er zijn genoeg mensen op de wereld die varen bij het feit dat de meeste dromen bedrog zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat Anco de kunst van het dromen ook beter verstaat dan ik. De vrijheid om te dromen werd me als kind niet bijgebracht. Ik laat me dan ook vaak teveel leiden door de (on)haalbaarheid van een droom.

We proberen in ieder geval de jongeren waarmee we werken aan te moedigen om te dromen. Om je verlangens uit te spreken naar God en naar elkaar. Om je niet blind te staren op de situatie waarin je vandaag de dag verkeert.

Je droom mag wellicht niet uitkomen zoals jij het voor ogen hebt. Maar God zal Zijn plan met een ieder van ons op Zijn wijze uitwerken. En onze verlangens (lees: dromen) kunnen daarbij een graadmeter zijn. Wees bemoedigd! Neem vandaag de tijd om – samen met God – je dromen door te praten.

This Post Has 0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top