skip to Main Content

Koehandel

Het spijt ons te moeten mededelen dat het schaap (https://www.avonturiers.nl/nieuws/schaap-tegen-voorruit/#more-1137) inmiddels is overleden. Het bewees (voor ons) maar weer dat ook het leven van een dier in Mali geen peulenschil is.

Nadat we enkele dagen het woord schaap uit onze vocabulaire hadden geschra(a)pt, hebben we inmiddels koe toegevoegd. De koe staat – helaas – niet bij ons in de achtertuin, maar is geparkeerd bij de familie (Joel) Tangara. In het gezelschap van kippen, eenden, hazen, schapen en honden. Ze houden van dieren :]

Afgelopen week zijn we met z’n allen voor de aankoop naar een koemarkt geweest. Een hele (nieuwe) ervaring voor ons! Ik zou graag nog een keer langer teruggaan om een fotoreportage te maken. Er valt veel te zien en te snuiven… Ik keek mijn ogen uit wat voor activiteiten zich allemaal ontplooien op zo’n markt.

Joel was met een vriend die dag vroeg op pad gegaan. Ze hadden de motor genomen in plaats van direct de auto. Zodra men een auto het erf op ziet komen rijden, schiet de prijs omhoog. Net als een blanke huid overigens, daarom vertoonden wij ons pas later op de verkoop party.

Enkele uren later belde hij ons op om te zeggen dat hij een mooie koe had gevonden. Alleen…ze had een kalfje. Of we er geen twee konden kopen? Na alle duiten bij elkaar te hebben gelegd, gingen we uiteindelijk met twee in plaats van één koe in zee.

Een koe kopen is nog niet zo moeilijk, maar transporteren…daar komt heel wat bij kijken. Zo happig was onze koe er niet op om de marktplaats te verlaten (zie foto’s). Ze ging in mijn beleving van een theekransje (de marktplaats) naar een koude douche (in de aanhangwagen van de auto).

Koehandel

Met veel mankracht werd koelief en haar kleine de markt overgeduwd en – gesleept. We hadden heel wat bekijks toen ze de aanhanger in werd gehesen. Eenmaal achterin werden haar drie poten vastgebonden. Ze presteerde het echter nog om zich op te proberen te richten. Raar gezicht, een koe op de knie.

Na een vierde vastgebonden poot en een hand op haar hoorn om de kop naar beneden te houden, gaf ze zich gewonnen. Met twee begeleiders achterop kon de terugreis beginnen.

Eenmaal aangekomen was ze nog steeds ontdaan. Ze bleef met haar voorpoten over de grond schrappen (pijn of boosheid?) en maakte zo nu en dan een dreigend geluid. Kwam je te dichtbij naar haar zin, dan liet ze haar horens wapperen. Quite a lady :]

Momenteel maken moeder en dochter het goed. Ze zijn meer gewend aan hun nieuwe omgeving en worden flink bijgevoerd. Het idee is dat de koeien mest zullen produceren voor de akkers. En de melk die er dan nog uit komt, is mooi meegenomen. Koeien produceren hier lang niet zoveel melk als bij ons. Al ligt dat voor een groot deel aan het gebrek aan goed voedsel. Joel vergeleek de Nederlandse koeien niet voor niets met olifanten!

This Post Has 2 Comments

  1. Volgende blog gaat zeker over een dode koe en de aankoop van een olifant of giraf 😉 Ben benieuwd hoe jullie die gaan transporteren trouwens…

    1. Die olifant en giraf moeten dan van verre komen, buurland Burkina of zo :] Geen grote dieren meer te vinden in Mali, helaas …

Leave a Reply to ja iro Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top