new year 2018 Avonturiersblog | Hoopvol Afrika

Nieuwe wegen

Nieuwe wegen

Het nieuwe jaar hebben we ingeluid omringt met nieuwe gezichten. Een Nederlands technisch werk team kwam op bezoek. Ook dit jaar geen pakket sierlijke vuurpijlen, maar een wandeling door de straten om te zien hoe in dit deel van Afrika het nieuwe jaar wordt inluid. Na het genot van een drankje en een telefoontje naar huis, ploften we ook aan het begin van 2019 weer bijtijds op ons kussen. Zal het de leeftijd zijn? 🙂

Sinds enkele jaren in de eerste weken van een nieuw jaar, laat ik mijn gedachten dwalen over jaar dat achter ons ligt. En de doelen/dromen die ik aan dat jaar had toegedicht. Ook sta ik stil bij een thema waar God me in het nieuwe jaar op wil wijzen. Maar eerst een korte terugblik.

2018/2019
Gerichter navolgen fotografie passie: Net als voorgaande jaren heb ik mezelf in 2018 creatief online onderwijs toebedeeld. Het was bijzonder bemoedigend om een boeiende cursus over Documentaire fotografie te volgen. Ook heb ik eindelijk de moed opgepakt om een aparte foto website te bouwen. Meer hiervan in 2019!

Meer beleven echte / offline leven: Enkele filmweken in een dorp zonder electriciteit zette me wederom stil bij de rust die je mag ervaren van bewust een tijdje telefoon-loos zijn. Ook tijdens een korte vakantie aan het einde van het jaar, liet ik om die reden mijn laptop en Whatsapp 🙂 thuis. Dit vraagt om herhaling.

Meer reizen in kader van (documentaire) fotografie: De film seminar in Sierra Leone vormde een absoluut hoogtepunt in 2018. Ondanks alle uitdagingen mochten we als videogroep God op bijzondere wijze aan het werk zien. De reis naar mooi Madagascar ging om diverse redenen in 2018 niet door. Maar de droom om naar Oost-Afrika – Tanzania – te gaan werd werkelijkheid. Stukje hemel in de vorm van natuurschoon op aarde. Misschien toch nog Madagascar dit jaar?

Koesteren vrienden en gemeenschap (Pay It Forward): Nieuwe persoonlijke fotoprojecten zijn dit jaar niet echt van de grond gekomen, maar dat is prima. “Je kan niet altijd zes gooien”, zoals een nieuw gemaakte vriend ons elke dag voorhield. Wie weet wat voor creatieve initatieven er in 2019 voorbij zullen komen. Art & wine avonden met mijn collega vriendinnen prijken in ieder geval op de agenda.

Mezelf (meer) verwennen: Tropische jaren tellen voor drie. Of is dit toch een fabeltje? Goed voor jezelf zorgen is in ieder geval belangrijk. Op de vraag van de schoonheidsspecialiste hoe lang geleden ik een ‘facial’ had gehad, trok ze haar wenkbrauwen op. Of ik toch alsjeblieft wat vaker mijn huid wilde laten verzorgen … Yes, mam! 🙂 Gezond eten en bewegen vallen ook onder dit punt.

Mijn hart meer openen voor Gods genezende hand: Werk in uitvoering. De (werk)drukte in 2018 nam soms de overhand, waardoor belangrijke tijd van reflectie en genezing bleven liggen. Met stip weer op de lijst van 2019 geplaatst.

Meer van Zijn woord: Dankbaar mocht ik online bijbelstudies volgen, die je wekelijks aan de hand namen door Gods woord. Ook de vrouwen bijbelstudie groep is een plek om mijn hart op te halen. Een dagelijkse podcast luisteren ga ik eens in de eerste maanden van 2019 uitproberen.

Onderzoeken combi schrijven en fotografie: Er leek weinig vooruitgang te zijn op dit punt, totdat ik benaderd werd door een bevriende ‘schrijver’. In 2019 wordt deze combi zeker actueel.

2018 / 2019 nieuw
Meer actieve fotografie kennisdeling: In december 2018 mocht ik weer deelnemen aan het christelijke Art Forum in Dakar. Dit jaar liep ik er niet alleen rond als fotograaf, maar mocht ik ook een korte workshop Documentaire fotografie geven. Mijn Hoop voor 2019 is dat de kerk en gemeenschap zich massaal achter haar jonge, christelijke artiesten schaart. En gaat inzien dat Kunst van onschatbare waarde is binnen Gods Koninkrijk.

Leren muziekinstrument op reisformaat: Sinds de zomermaanden van 2018 heb ik weer een muziekinstrument opgepakt … en wel de blokfluit. Wellicht niet het meest exotische instrument, maar wel eentje waarmee ik samen met mijn Afrikaanse vriendin kan oplopen. Het valt overigens niet mee om na zoveel jaren weer muzieknoten te lezen en te spelen 🙂 Toch ga ik volhardend door!

Coaching jongeren: een recent diep gesprek met een jonge, Afrikaanse vriendin heeft het verlangen versterkt om meer structuur in te brengen in de onregelmatige coaching sessies. Het vele reizen naar verschillende landen maakt dit niet altijd makkelijk, maar gelukkig zijn er anno 2019 steeds meer (digitale) mogelijkheden om hierbij van hulp te zijn.

In 2018 stond het thema ‘Omarmen van het leven’ centraal: met daadkracht en durf. De filmweken in Sierra Leone zijn daar wat mij betreft een duidelijk voorbeeld van. Alhoewel ik de nodige beren op de weg zag voor ik voet in het vliegtuig zette richting dit mooie land, ervoer ik rust in mijn hart dat God me bijzondere lessen wilde leren tijdens deze reis. Als groep mochten we zowel persoonlijk als binnen ons vakgebied groei doormaken. We are (definitely) better together!

Qua thema ervaar ik voor 2019 een duw in de richting van ZIJN in plaats van DOEN. Een hele uitdaging voor iemand die doelgericht is ingesteld. Op welk gebied wil ik anders ZIJN dit jaar? Een vraag om mee het nieuwe jaar in te nemen. Ik heb sterk het vermoeden dat ‘Nieuwe wegen/manieren’ dit jaar zullen kleuren, zowel op persoonlijk als geestelijk vlak. Ik zie uit naar hoe dit thema in 2019 vorm zal krijgen.

Welk thema/woord staat bij jou in 2019 centraal? En op welk gebied wil jij anders ZIJN?

Foto: Optreden Tahicia Gomes, Fiac 2018

Leven zonder Bram

Leven zonder Bram

Het is stil zonder onze pleeghond Bram, hij gaf veel vreugde in en om het huis. Ook al dacht ik soms dat ‘leven zonder Bram’ extra vrijheid zou geven, het weegt niet op tegen de gezelligheid, smekende ogen en slobber likken in je nek terwijl je in de auto onderweg bent 🙂

Een (pleeg)hond is een aanrader als je wat extra beweging / gezelligheid nodig hebt, of gewoon elke dag een frisse neus wilt halen. Het hielp ons dit keer om beter te schakelen tussen West-Afrika en Nederland, toch twee heel verschillende werelden waarin we verkeren. Het werkte voor ons zeker therapeutisch. Ook al geeft een hond geen advies, hij lijkt je situatie vaak heel goed te begrijpen 🙂

Ik heb weer veel mogen afkijken van de onvoorwaardelijke liefde die een hond geeft. Daar kan ik zelf nog heel wat van leren. Het was niet makkelijk om afscheid te nemen, maar het doet ons bijzonder veel deugd om hem te zien op zijn mooie nieuwe plek. De overgang voor hem gaat ook niet zonder slag of stoot, het is moeilijk uitleggen waarom we afstand van hem moesten doen.

Nu Bram een mooie plek heeft gekregen (V check 🙂 en de container bijna vertrekklaar is, wordt het tijd om zelf ook langzaamaan naar onze volgende reis toe te werken. Of we er klaar voor zijn? Vaak schakelen we naar onze ‘andere wereld’ op de dag van vertrek, of zelfs pas op het vliegveld. Ons leven blijft nu eenmaal fragmentarisch.

We laten hier weer mensen en dingen achter die we in Senegal niet hebben, en andersom. Met nieuwe Hoop en Verwachting gaan we de komende periode weer tegemoet. Opdat we Licht mogen blijven verspreiden, op welke plek dan ook. Het was bijzonder velen van jullie te spreken of te ontmoeten.

Voor hen die het gemist hebben
Hierbij nog een link naar de Groot Nieuws Radio uitzendingen ‘De Nieuwe Morgen’, waarin we geïnterviewd werden over ons leven … hier en daar …

De wereld op z’n kop

De wereld op z’n kop

De wereld om me heen bestaat de laatste tijd vooral uit lijnen, frames, kleuren en lagen. Kennis die ik via een online fotocursus toegereikt krijg, beïnvloedt mijn manier van kijken. Ik probeer niet te snel bij het bekende door te lopen, maar de dingen op een nieuwe, diepere manier waar te nemen. Dan gaat er een hele nieuwe wereld open.

De feedback die ik krijg op foto’s is bijzonder waardevol. Al kan dit je ook limiteren in het ontdekken van nieuwe wegen, omdat je snel geneigd bent voor de veilige, door velen gelike-te ingang te kiezen. De leiders van de cursus moedigen ons aan om je hart te volgen, ook als iedereen je beelden niet (direct) begrijpt en/of niet mooi vindt. Best eng, al geeft dit ook mogelijkheden tot groei en dat is de mooie kant.

Deze periode geeft me extra tijd voor zelfonderzoeking. Waarom doe ik de dingen die ik doe? Wat is mijn achterliggende intentie? Of waarom laat ik andere dingen juist? Aan wie spiegel ik me (onbewust)? Dan blijkt toch nog dat ik op zoek ben naar bevestiging en juist die foto’s deel waarvan ik weet dat een ander ze ook mooi zal vinden.

Een tip van één van de leiders is ook om een fotoplaats te creëren waar jij alleen je beelden kunt zien, zodat je alle stemmen van buitenaf zoveel mogelijk kan dimmen. Hier kun je dan vaker naar terug keren om de diepere laag van je foto’s te leren ontdekken, je artistieke ‘voice’ als het ware. De boodschap die je wilt overbrengen met je werk.

Ik trok dit ook door naar een waardevolle geestelijke les. Het is voor mij belangrijk om een stilteplek in het leven te roepen om God te ontmoeten, zonder alle ruis van buitenaf. Om zo de dingen vanuit Gods perspectief beter te kunnen ontdekken.

Afgelopen verlof is in vele opzichten anders gelopen dan we vooraf konden bedenken. We hadden graag nog een ontmoeting met velen van jullie gehad, maar er rest ons helaas nog maar een korte tijd in Nederland. Wel hopen we nog een nieuwsbrief voor vertrek aan jullie allen te versturen. Ook proberen we sommigen nog even te bellen om gewoon ouderwets bij te praten. Vanachter mijn laptop wens ik jullie allen bijzonder mooie Ontmoetingen toe, waar en op welke manier dan ook 🙂