Hemelse Blik

Hemelse Blik

Het woord waarop ik me in 2017 meer wil richten (zie vorige Blog) is: ZIEN in de diepere zin van het woord. De wereld meer en meer bekijken door geestelijke ogen. Langer stilstaan bij de dingen die ik waarneem om me heen en welke effecten deze hebben in mijn / het leven.

Fotografie is een middel om de wereld om je heen beter in je op te nemen, het mooie te ontdekken in het leven van alledag. Het was dan ook een goed moment om door mijn foto collectie van 2016 te bladeren en een top 5 samen te stellen. Met daarbij een korte uitleg om de context tot leven te laten komen.

Crabhunting1. Crab hunting – India

Mijn reis naar India in 2016 zal ik niet snel vergeten … Een eerste reis naar een onbekend land zet al je zintuigen op scherp en er vallen zoveel nieuwe dingen in een vreemde cultuur te ontdekken. Tijdens een avondwandeling op het strand kwamen we deze vader en zoon tegen die samen op krabben aan het jagen waren. Hij maakte het bijna een spelletje voor hem en zijn zoon, terwijl het vissersleven echt aanpoten is en vaak maar weinig vast inkomen biedt voor zijn gezin.

2. Cross-ed – SenegalCross-ed

Begin januari 2016 mocht ik twee dagen optrekken met een team oogartsen die staaroperaties in Senegal kwamen uitvoeren. Temidden van alle hectiek vond deze vrouw een moment van rust voordat zij de operatiekamer binnen zou stappen. Een kruis markeert het oog dat de dag behandeld dient te worden. Die dag heb ik zoveel blijde gezichten gezien, terwijl vele mensen weer (hemels) Zicht terug kregen.

3. Healing scars – MaliHealing scars

Een genezing van heel andere orde wordt in deze foto in beeld gebracht. Het zijn vaak niet zozeer de zichtbare wonden (jongen rechtsvoor), maar de onzichtbare littekens die om genezing vragen. Afgebeeld in de achtergrond is een Malinese vriendin die jaren Gods Vaderliefde voor haar niet ten volle kon omarmen. In 2016 mochten we een radicale verandering in haar zien en bezochten we samen zieke kinderen en hun ouders om Hoop door te geven.

4. Beach boys – GhanaBeach boys

Eind 2016 stond er ook een reis naar Ghana op het programma – een geweldig mooi land. Voor m’n ogen openbaarde zich een strand scene die even mijn adem wegnam: de zee, kleurrijke boten en huizen langs de kustlijn liepen zo perfect in elkaar over. Daarnaast roept de zee vaak een gevoel van rust en vrede bij me op.

5. Reading is fun – MaliReading is fun

Ik ben altijd te porren voor een bezoek aan een Afrikaans dorp. Je weet nooit wat je te wachten staat en wie je mag ontmoeten 🙂 Eind 2016 had ik het voorrecht om mee te gaan tijdens een uitdeelactie van schoenendozen van de Barmhartige Samaritaan (SP). Maanden later kwam ik in een dorp waar soortgelijke stripbijbelverhalen werden uitgedeeld. De vreugde op de gezichten van de kinderen nam me weer even terug naar mijn tijd met SP eerder dat jaar. Het is superbelangrijk om tijd door te brengen met kinderen, waar dan ook. Wanhoop kan daardoor soms omgezet worden in Hoop.

Bekijk meer foto’s op mijn Flickr page.

Goed van start

Goed van start

We zijn 2017 heerlijk rustig begonnen. Na tot het einde van het jaar hard te hebben gewerkt, waren we toe aan een rustig avondje. De enkele vuurwerk knal buiten herinnerde ons aan de tijd van het jaar, terwijl wij binnen genoten van een toastje en onze favoriet tv serie 🙂 Om twaalf uur Nederlanse tijd (bij ons 11 uur) besloten we ons warme bed in te duiken.

Zo’n eerste week in januari is altijd een goed moment om terug te blikken en vooruit te kijken. Terugbladerend gingen mijn gedachten uit naar mijn ‘aandachtspunten / doelen van 2016’ – God wil tenslotte dat we allemaal tot Ons Doel komen in Hem – (in willekeurige volgorde):

Gerichter najagen passie voor fotografie. Ik ben in 2016 actiever gaan zoeken naar online onderwijs en een community van eensgezinde fotografie lovers 🙂 Ook in 2017 zet ik dit graag voort.

Minder tijd online – meer ‘beleven’ van echte leven. De bedoeling was om bijvoorbeeld meer belletjes te plegen in plaats van berichtjes te schrijven, maar ik weet niet of ik daarin écht geslaagd ben 🙂 Rond de paasdagen ben ik 40 dagen ‘off social media’ geweest en dat was rustgevend. Ook in 2017 zal dit weer een aandachtspunt zijn.

Meer reizen in kader van (documentaire) fotografie. Mijn kleurrijke reis naar India in april was een absoluut hoogtepunt van het jaar. Een langgekoesterde droom ging hiermee in vervulling. Ook mocht ik onverwachts op reis met de ‘Barmhartige Samaritaan’ in Senegal; dat was puur genieten! Hopelijk meer hiervan in 2017 🙂

Koesteren van vrienden en community – Pay It Forward. Vriendschappen zijn altijd belangrijk voor me geweest, maar door ons hectische leven komt ‘tijd met vrienden’ wel eens in de knel. Toch probeerde ik op creatieve wijze ‘(foto)werk’ en het teruggeven aan de gemeenschap (Pay It Forward) te combineren. Iets om in 2017 op verder te borduren.

Mezelf verwennen, beter voor mezelf zorgen. We denken nog wel eens terug aan onze eerste jaren in de zending, waar we dachten dat jezelf van tijd tot tijd verwennen wel erg ‘luxe’ was. Na mijn burn-out in 2008 begreep ik dat goed voor jezelf zorgen écht een basisvoorwaarde is om op het zendingsveld tot bloei te komen. Reden temeer om in oktober bewust tijd vrij te maken voor de jaarlijkse vrouwenconferentie in Mali. Of simpelweg vaker mijn wandelschoenen aan te doen en erop uit te trekken.

Mijn hart meer openen voor Gods genezende hand (heart check). Het is vaak makkelijker om voor anderen te bidden dan voor jezelf. Gelukkig worden we in Senegal omringt door een team dat gelooft in Gods genezende kracht, voor lichaam en geest. Iets om me meer naar uit te strekken in 2017.

Meer van Zijn Woord. Het duurde lang voordat ik ‘een geschikte manier’ hiervoor gevonden had. Bijbellezen dreigde vaak in de knel te raken, waardoor het meer een ‘moetje’ werd dan tijd doorbrengen met God. Toch leer je iemand (God, Jezus) pas beter kennen wanneer je meer tijd met hem of haar besteedt. Meer in 2017!

Onderzoek doen naar mogelijkheden combi schrijven en fotografie. Dit punt was eerlijk gezegd helemaal van de radar verdwenen, totdat ik mijn blaadje weer onder ogen kreeg 🙂 Iets om wellicht actiever over na te denken in 2017.

De komende tijd wil ik langer stil staan bij mijn drijfveren voor 2017 en wil ik graag nadenken over (letterlijk) één woord dat God apart wil zetten voor 2017. Om ook dit jaar (doel)gerichter in het leven te gaan staan.

Verspreiding van Licht

Verspreiding van Licht

Afgelopen week mocht ik mezelf een bijzondere opdracht geven. Eentje die wel past binnen het hart van de Decembermaand. Al vielen er helaas geen sneeuwvlokken uit de hemel om het geheel nog wat sfeervoller te maken 🙂

Afgelopen maanden kreeg de ‘Hope for Tomorrow’ serie uit Mali en Senegal een bijzondere plek in de zaal van de Parousiagemeente Zoetermeer. Elke foto was voorzien van een eigen achtergrondverhaal en fotodoel (zie avonturiers.nl). Ook mocht ik er een Pay It Forward (Geef het Door) actie aanhangen, waarbij zowel koper en/of ontvanger als geportretteerde konden delen in de vreugde. Van de week mocht ik een eerste bezoek brengen aan één van de geportretteerde, de leider van het opvangcentrum voor Talibé (Koran) leerlingen …

Overhandiging fotoGewapend met een geprinte foto, een envelop met de helft van de verkoopopbrengst gingen we op ons doel af. Naast het brengen van een onverwachts cadeau, wilde ik ook graag de diepere betekenis (Gods liefde voor alle mensen geeft Kracht en Hoop) achter het project overbrengen. Niet zo heel ingewikkeld bij dit eerste bezoek, omdat ik de ontvanger persoonlijk ken en hem enkele jaren geleden mocht portretteren voor de fotorubriek ‘Geloof en Handen’:

Mijn werk met de Talibé (leerlingen van de Koran) is me door God gegeven. Deze kinderen hebben verzorging nodig, vreugde, maar bovenal de Vaders liefde. Ze wonen niet bij hun ouders en missen dit alles.

Door hen te vertellen over Jezus, bieden we hen hoop, nieuw leven. We geven hen niet eenvoudigweg te eten, maar maken hen ook bekend met Bijbelse principes, door middel van spel. Jezus houdt heel veel van kinderen, Hij is mijn grote voorbeeld!

Dat niet alle ‘fotomodellen’ zo makkelijk op te snorren zijn bleek bij mijn volgende zoektocht…

Ik ging op zoek naar de kleermaker met schapen (Tailor and his sheep) die ik mocht vastleggen. Zou hij nog werkzaam zijn na ons fotomoment van drie jaar geleden? En zo ja, hoe zou hij reageren op ons verhaal? Een beetje spannend vond ik het bezoek wel, omdat het soms lastig is om bepaalde concepten (Pay-It-Forward) op een heldere manier over te brengen.

Een eerste bezoek aan het atelier waar hij werkzaam was leverde niet echt iets concreets op. Hij werkte er inmiddels niet meer en de kleermaker die we ontmoette bleef wat op de vlakte toen we vroegen of hij hem kende. Wellicht was hij bang dat de jongeman in kwestie in de problemen zat en was hij om die reden niet zo happig om mee te werken. Ook de eigenaresse van de naaishop bleek op reis te zijn.

Na veel praten riep de kleermaker de dochter van de eigenaresse erbij en zij herkende de jongeman wel die afgebeeld stond op de foto. Ze wist ons ook te vertellen dat het ene schaap op de foto inmiddels niet meer leefde en de andere was verkocht. Een telefoonnummer had ze helaas niet voor ons. Of we morgen – als God het wilde 🙂 terug wilden komen om met haar moeder verder te praten.

De volgende morgen ging mijn collega terug en wist naam en telefoonnummer van ons fotomodel te achterhalen. Ook was hij nog wel in de buurt werkzaam als kleermaker, maar ze wist niet precies waar. Na enkele pogingen hem te bellen en na het sturen van een sms-bericht hebben we hem nog niet gevonden. Dingen gaan nu eenmaal langzamer en met meer moeite gepaard hier in Afrika. Ik bemoedigde mijn collega en mezelf dat mooie dingen niet vanzelf komen en dat dat ook een avontuurlijk tintje aan de zoektocht geeft 🙂 We zullen de Hoop niet opgeven onze man te vinden.

Achtergrond info foto expositie
“Afrika wordt vaak in de westerse media neergezet als het continent waar alles mis gaat en niets lijkt te werken. Voorbeelden zijn: de aanhoudende aanslagen in het Noorden van Mali, droogte, het afval probleem, honger en armoede, kinderuitbuiting, grootschalige corruptie etc.

De uitdagingen waar Afrika voor staat zijn niet te ontkennen, maar er zijn vele dingen die we als westerling van Afrikanen mogen leren. Zo staan in Afrika relaties centraal en daar wordt ruimschoots tijd voor genomen. Ook de veerkracht en het doorzettingsvermogen is groot. Op creatieve wijze probeert een Afrikaan elke dag weer brood op de plank te krijgen. Dood en leven staan ook evenwichtiger tot elkaar, omdat iedereen er nu eenmaal mee te maken krijgt.

Ewien: “we hebben in Afrika met meer humor naar onszelf leren kijken en staan daardoor opener in het (Afrikaanse) leven.”

Translate »