Actief bruggen bouwen

Actief bruggen bouwen

“Lang niet gezien”, groet mijn lokale winkeleigenaar wanneer hij me na lange tijd weer binnen ziet stappen. “Hoe was de vakantie?” Ik glimlach terwijl hij dit zegt en leg hem uit dat we o.a. in Nederland waren om projecten voor te bereiden én omdat mijn vader ziek was. Bij mijn laatste opmerking betrekt zijn gezicht en antwoordt hij hoopvol: “Maar nu is hij weer beter toch?”

Ook al moet ik ontkennend op zijn laatste vraag antwoorden, mag ik toch iets van de Hoop uitdelen die we als familie tijdens deze periode hebben ervaren. In de Sen. cultuur worden dingen al gauw vaak als G’ds wil afgedaan, waardoor er nauwelijks tijd lijkt te zijn om bij de pijn stil te staan. Met je pijn naar Boven kijken is al helemaal vreemd, omdat Allah tenslotte niet elk persoonlijk gebed kan ‘aanhoren’.

Ook bij andere contacten merk ik dat ik opener praat over het Herstel binnen onze familie, iets waarop ik zelf niet had durven hopen. De bemoediging die ik daarin mocht ontvangen, wil ik graag delen met mensen die hun familiesituatie als hopeloos ervaren. Voel me soms een soort Bert van Leeuwen in het buitenland 🙂 Al klop ik uiteraard net als Bert niet bij elke willekeurige deur aan … 🙂

Ik merk dat ik anders in Senegal rondloop dit keer. De vreugdevolle en verdrietige omstandigheden van de mensen om ons heen lijken zich duidelijker te presenteren. Alsof ik er meer gespitst op ben. Ik neem me voor om waar mogelijk een bemoedigende hand of woord uit te delen. En me niet te snel op te laten slokken door de dingen die gedaan ‘moeten worden’. Relaties zijn nu eenmaal altijd belangrijker.

Het is goed om terug te zijn, al is deze laatste maand van het regenseizoen ‘bruut heet’. Je hoeft maar de deur uit te lopen, weg van een verkoelende ventilator op je huid, of het zweet gutst al van je gezicht en rug af. En dan heb je nog geen vinger uitgestoken. Des te meer reden om wat rustiger van start te gaan en ons meer te concentreren op het leggen en onderhouden van relaties 🙂

Allen een heel goede, bemoedigende week toegewenst!

Leven zonder Bram

Leven zonder Bram

Het is stil zonder onze pleeghond Bram, hij gaf veel vreugde in en om het huis. Ook al dacht ik soms dat ‘leven zonder Bram’ extra vrijheid zou geven, het weegt niet op tegen de gezelligheid, smekende ogen en slobber likken in je nek terwijl je in de auto onderweg bent 🙂

Een (pleeg)hond is een aanrader als je wat extra beweging / gezelligheid nodig hebt, of gewoon elke dag een frisse neus wilt halen. Het hielp ons dit keer om beter te schakelen tussen West-Afrika en Nederland, toch twee heel verschillende werelden waarin we verkeren. Het werkte voor ons zeker therapeutisch. Ook al geeft een hond geen advies, hij lijkt je situatie vaak heel goed te begrijpen 🙂

Ik heb weer veel mogen afkijken van de onvoorwaardelijke liefde die een hond geeft. Daar kan ik zelf nog heel wat van leren. Het was niet makkelijk om afscheid te nemen, maar het doet ons bijzonder veel deugd om hem te zien op zijn mooie nieuwe plek. De overgang voor hem gaat ook niet zonder slag of stoot, het is moeilijk uitleggen waarom we afstand van hem moesten doen.

Nu Bram een mooie plek heeft gekregen (V check 🙂 en de container bijna vertrekklaar is, wordt het tijd om zelf ook langzaamaan naar onze volgende reis toe te werken. Of we er klaar voor zijn? Vaak schakelen we naar onze ‘andere wereld’ op de dag van vertrek, of zelfs pas op het vliegveld. Ons leven blijft nu eenmaal fragmentarisch.

We laten hier weer mensen en dingen achter die we in Senegal niet hebben, en andersom. Met nieuwe Hoop en Verwachting gaan we de komende periode weer tegemoet. Opdat we Licht mogen blijven verspreiden, op welke plek dan ook. Het was bijzonder velen van jullie te spreken of te ontmoeten.

Voor hen die het gemist hebben
Hierbij nog een link naar de Groot Nieuws Radio uitzendingen ‘De Nieuwe Morgen’, waarin we geïnterviewd werden over ons leven … hier en daar …

De wereld op z’n kop

De wereld op z’n kop

De wereld om me heen bestaat de laatste tijd vooral uit lijnen, frames, kleuren en lagen. Kennis die ik via een online fotocursus toegereikt krijg, beïnvloedt mijn manier van kijken. Ik probeer niet te snel bij het bekende door te lopen, maar de dingen op een nieuwe, diepere manier waar te nemen. Dan gaat er een hele nieuwe wereld open.

De feedback die ik krijg op foto’s is bijzonder waardevol. Al kan dit je ook limiteren in het ontdekken van nieuwe wegen, omdat je snel geneigd bent voor de veilige, door velen gelike-te ingang te kiezen. De leiders van de cursus moedigen ons aan om je hart te volgen, ook als iedereen je beelden niet (direct) begrijpt en/of niet mooi vindt. Best eng, al geeft dit ook mogelijkheden tot groei en dat is de mooie kant.

Deze periode geeft me extra tijd voor zelfonderzoeking. Waarom doe ik de dingen die ik doe? Wat is mijn achterliggende intentie? Of waarom laat ik andere dingen juist? Aan wie spiegel ik me (onbewust)? Dan blijkt toch nog dat ik op zoek ben naar bevestiging en juist die foto’s deel waarvan ik weet dat een ander ze ook mooi zal vinden.

Een tip van één van de leiders is ook om een fotoplaats te creëren waar jij alleen je beelden kunt zien, zodat je alle stemmen van buitenaf zoveel mogelijk kan dimmen. Hier kun je dan vaker naar terug keren om de diepere laag van je foto’s te leren ontdekken, je artistieke ‘voice’ als het ware. De boodschap die je wilt overbrengen met je werk.

Ik trok dit ook door naar een waardevolle geestelijke les. Het is voor mij belangrijk om een stilteplek in het leven te roepen om God te ontmoeten, zonder alle ruis van buitenaf. Om zo de dingen vanuit Gods perspectief beter te kunnen ontdekken.

Afgelopen verlof is in vele opzichten anders gelopen dan we vooraf konden bedenken. We hadden graag nog een ontmoeting met velen van jullie gehad, maar er rest ons helaas nog maar een korte tijd in Nederland. Wel hopen we nog een nieuwsbrief voor vertrek aan jullie allen te versturen. Ook proberen we sommigen nog even te bellen om gewoon ouderwets bij te praten. Vanachter mijn laptop wens ik jullie allen bijzonder mooie Ontmoetingen toe, waar en op welke manier dan ook 🙂

Translate »